|
Calvados - Frankrijk 2009
Met dank aan Ed en Anita
We hadden gedacht dat er dit jaar voor ons geen vakantie in zou
zitten. Maar zoals jullie zien is er toch een reisverslag en
fotoboek van een week naar Normandië. Hoe dit tot stand is gekomen
zullen we even vertellen.
Wij, Anita's broer Bolle en zijn vrouw Juul wilden heel graag eens
naar Normandië om de invasiestranden te bezoeken. Bolle kwam toen
met het idee om met z'n vieren te gaan en een huisje te huren. Hier
waren we gelijk alle 4 enthousiast over en een plan werd gemaakt.
Bolle en Juul reserveerden een chaletje op Camping Cote de Nacre en
wij stippelden een route uit. Zo werd een wens werkelijkheid, mede
dankzij Bolle en Juul.
De heenreis - 16 mei 2009
Allemaal vroeg uit de veren, douchen en de laatste spulletjes
inpakken. Broodjes smeren en koffie zetten voor de reis. Het is een
630 km rijden naar St. Aubin sur Mer in de Calvados Normandië.
Om half 6 kwamen Bolle en Juul ons ophalen en alles werd in hun auto
geladen. De vakantiestemming zat er goed in en om 6.00 uur zijn we
aan onze reis begonnen. Bolle als chauffeur en Edje als navigator (haha).
De reis verliep voorspoedig en om 7.45 uur reden we Frankrijk al
binnen.
Na een fijne reis met verschillende rustmomenten zien we Pont de
Normandië voor ons verrijzen.
Om 11.35 uur stoppen we op Aire de la Baie de Siene om de Pont de
Normandie te bekijken en foto's te maken. Jammer het begint nu net
te regenen, dus maar weer snel de auto in en de brug over. Toen we
de brug over waren stopte het weer met regenen en besloten we even
het stadje Honfleur aan te doen.
Honfleur is een schilderachtig stadje waar we alvast wat mooie
foto's gemaakt hebben. Na wat rondgewandeld te hebben zijn we even
neergestreken op een terrasje aan het oude bassin. Hebben hier een
heerlijk kopje cappuccino gedronken, alleen de prijs was even
schrikken. Na 2 keer de rekening bekeken te hebben stond er toch
echt € 18 op voor 4 kopjes.
Om 13.30 uur hebben we onze weg weer voortgezet langs Cote Fleury,
we wilden de laatste 85 km geen snelweg meer rijden maar binnendoor
langs de kust. Onderweg in Dives sur Mer nog even wat boodschapjes
gedaan.
Na een mooie route langs de kust arriveerde we precies om 16.00 uur
op camping Cote de Nacre in St. Aubin sur Mer. Na het ophalen van de
sleutel zijn we naar ons huisje gegaan en alle spullen ingeruimd.
Daarna lekker wat uitgerust en 's avonds nog een hapje gaan eten in
het restaurant op de camping. We werden vriendelijk ontvangen door
het personeel, dat zelfs een paar woordjes Nederlands sprak. Na
lekker gegeten te hebben zijn we terug naar ons huisje gegaan en op
tijd onder de wol. We waren allemaal moe na een lange dag en de
volgende dag stond Utah Beach op het programma.
Utah Beach - 17 mei 2009
Om 7.00 uur na een redelijk goede nachtrust ons bedje uit. Het is
bewolkt en er valt een klein beetje miezerregen. Na een lekker
ontbijtje met croissantjes en vers stokbrood vertrekken we naar het
invasiestrand Utah Beach.
We vertrekken in westelijke richting via Bayeux, gaan hier de N13 op
met als eerste stop het stadje Carentan. Na hier wat foto's te
hebben gemaakt van Hotel de Ville en het monument van de 101e
Airborne Divisie rijden we verder naar St. Come du Mont.
Een minuut of 20 later rijden we recht bij Musee Dead Man's Corner
uit. We besluiten een bezoek te brengen aan dit Museum. Dit museum
is niet groot maar wel mooi en goed uitgerust. Er is ook een winkel
bij het museum met veel authentieke spullen uit WOII, boeken en
souvenirs. Een bezoek aan dit museum is echt de moeite waard.
Na een uurtje rijden we verder tot Angoville au Plain waar we het
kerkje bezoeken aan Toccoa Place. Hier staat een standbeeld voor 2
medici die geëerd worden omdat ze een kind en strijders uit de kerk
hebben gered.
We gaan weer verder naar St. Marie du Mont, dit is het eerste dorp
dat door de Amerikaanse troepen op D-Day werd bevrijd. Dit is een
leuk pittoresk dorpje met op het marktpleintje tussen de bomen de
kerk. Aan dit plein ligt ook nog steeds het Hospice Monverand. In
het hospice is nu Musee de L'occupation gevestigd.
In het dorpje staat ook nog een Monument ter herdenking van de
oorlogsslachtoffers uit WOI en WOII. Aan de andere kant van het
pleintje ligt ook Musee de Liberation, hier was in de oorlog een
slagerij gevestigd.
Na een lekkere lunch bij Creperie Montoise vervolgen we onze route.
We brengen eerst een bezoek aan het Pratt Memorial in Huesville.
Pratt was de eerste omgekomen generaal in WOII, hij stortte vlakbij
dit monument neer met zijn zweefvliegtuig.
Weer verder naar onze volgende locatie. Via een paar omwegen komen
we bij het Monument Band of Brothers op het landgoed in Brecourt
Manor. Als je toch hier in de buurt bent dan sla deze plek niet
over.
We gaan nu verder naar Utah Beach, onderweg komen we langs Chapel
Madeleine, hier hielden de Amerikanen na de strijd een dienst.
Even later bereiken we dan het invasiestrand Utah Beach, heel
indrukwekkend met zijn vele monumenten. Na een wandeling langs de
monumenten en over het strand vervolgen we onze route noordwaarts.
We gaan nu een bezoek brengen aan Batteries de Crisbecq, dit is de
grootse kustbatterij van Utah Beach. We vonden het heel
indrukwekkend, het is even een wandeling hier, maar je kunt alle
bunkers van dichtbij bekijken. Je krijgt zo een redelijk beeld van
hoe het er hier aan toe ging. Na een uurtje vervolgen we onze route
naar ons laatste doel van vandaag, St. Mere Eglise.
Een tien minuutjes later arriveren we in St. Mere Eglise en parkeren
we de auto op het plein bij de kerk. We brengen een bezoek aan de
kerk waar de parachutistenpop aan hangt als gedenkteken voor de
parachutist John Steel. In de kerk zijn twee glas in lood ramen te
vinden ter nagedachtenis aan de oorlogshandelingen die tijdens de
slag om Normandië plaatsvonden. In de kerk is nog een monument dat
de burger en militaire slachtoffers gedenkt. Na een kaarsje te
hebben opgestoken verlaten we de kerk.
We drinken nog even koffie in een restaurantje en beginnen aan de
terugreis naar de camping. Op de terugweg komen we langs de Canadese
begraafplaats in Beny sur Mer Reviers. We brengen nog even een
bezoek aan deze begraafplaats. Zeer mooie imposante begraafplaats,
echte de moeite waard om te bezoeken. Deze begraafplaats is gelegen
op Juno Beach. Na het verlaten van de begraafplaats rijden we terug
naar de camping.
We hebben vandaag 218 kilometer afgelegd, veel bezocht dankzij onze
chauffeur Bolle en navigator Edje. Soms een puzzel omdat er veel
wegnummers omgenummerd waren. Maar we hebben alles gezien wat op ons
programma stond voor deze dag. Op de camping gekomen drinken we even
een lekker wijntje en koud biertje en nemen even alle indrukken door
van deze dag. Later halen we op de camping wat te eten wat ons
allemaal goed smaakt. Tijdens onze maaltijd bespreken we gelijk wat
we de volgende dag gaan bezichtigen, het wordt Omaha Beach.
Omaha Beach - 18 mei 2009
Vandaag brengen we een bezoek aan het invasiestrand Omaha Beach en
Pointe du Hoc. Na een half uurtje bereiken we St. Honorine des
Pertes. Hier staat het huisje uit de film the Longest Day waar de
Fransman met een vlag stond te zwaaien toen het bombardement begon
van de invasievloot.
Daarna gaan we op zoek naar WN (wiederstandsnest) 60, de bunker uit
de film De Langste Dag van waaruit majoor Pluskat de invasievloot
zag naderen. Helaas, veel gezocht maar we konden de bunker niet
vinden.
We vervolgen onze weg naar Colleville sur Mer om een bezoek te
brengen aan de Amerikaanse begraafplaats. Als eerste gaan we naar
het bezoekerscentrum waar je door een detectiepoortje moet om binnen
te mogen. Bij Bolle, Juul en Edje ging het alarm af, de gespen van
hun broekriem bleken de boosdoeners. Dus na een kleine inspectie
mochten we naar binnen. Het bezoekerscentrum heeft in de kelder een
permanente tentoonstelling over de invasie in Normandië. Na het
bezoekerscentrum lopen we naar de begraafplaats en heb je tijdens de
wandeling een zicht op Omaha Beach.
Bij het betreden van de begraafplaats valt gelijk het grote monument
op en de enorme vakken met witte kruisjes. Deze aanblik en de rust
die hier heerst wordt je toch wel stil van. Het is een zeer mooie
goed onderhouden begraafplaats die eerbied en respect uitstraalt.
Vanuit Colleville sur Mer rijden we naar WN62 en bezoeken we de
bunker en gedenktekens. We rijden weer verder en maken onderweg nog
wat foto´s bij Musee Memorial Omaha Beach en op Omaha Beach in St.
Laurent sur Mer.
We vervolgen onze route weer en komen door Vierville sur Mer, hier
drinken we even koffie bij Restaurant L'Omaha. In het restaurant
vekopen ze ook streekproducten, souvenirs, kaarten en boekjes van
D-Day. Na even lekker uitgerust te hebben gaan we weer verder en
maken in Vierville sur Mer nog wat foto's van Monument National
Guard United States en van Pont de Liberte.
Onderweg passeren we nog Musee D-Day Omaha, hier natuurlijk weer wat
foto's gemaakt van o.a. een schietkoepel en landingsvaartuig. Ja als
Edje en Bolle een tank of bunker zien kunnen ze er niet voorbij gaan
zonder een foto te maken. Uiteindelijk bereiken we dan toch Pointe
du Hoc gelegen tussen Utah en Omaha Beach. Op Pointe du Hoc zijn nog
steeds enorme bomkraters, een aantal bunkers en het Pointe du Hoc
American Monument te zien. Een wandeling over dit grote terrein op
de 30 meter hoge klif is heel indrukwekkend, echt een aanrader.
Na het verlaten van Pointe du Hoc rijden we nog een stukje verder
naar Grandcamp Maisy. Hier brengen we een bezoek aan het World Peace
Statue en het Monument voor Sergeant Frank Peregory. Sgt. F.
Peregory nam in zijn eentje 35 Duitsers krijgsgevangen en hij kreeg
hiervoor The Medal of Honor.
We rijden nog even naar de haven van Grandcamp Maisy waar het
Monument Bomber Command Royal Air Force staat. Dit monument is
opgericht voor de Fransen die voor de RAF vlogen. Op de terugweg
naar de camping stoppen we nog even in Vierville sur Mer, waar we op
een terrasje aan het strand van een lekker koel drankje genieten.
Vandaag hebben we 133 kilometer afgelegd en veel indrukwekkende
plaatsen bezocht.
Gold en Juno Beach - 19 mei 2009
Vandaag rijden we als eerste naar Longues sur Mer waar we een bezoek
brengen aan Batterie de Longues gelegen op het invasiestrand Gold
Beach. Deze Batterij is de enige in de regio die nog in bezit is van
goed bewaarde kanonnen. Er staan hier 4 geschutsbunkers waarvan er 3
redelijk intact zijn. Het is heel interessant om een bezoek te
brengen aan deze Batterie, een echte aanrader voor wie in de buurt
is.
Als we Batterie de Longues verlaten rijden we naar beneden waar we
even pauze nemen aan het strand. Vanaf het strand heb je uitzicht op
de Mulberry haven in Arromanches, dat wordt onze volgende bestemming
om te bezichtigen.
Na 10 minuutjes arriveren we in Arromanches en parkeren de auto op
het plein aan de Boulevard. We bezichtigen de Mulberry haven en een
aantal legervoertuigen op de Boulevard. Hier is ook het Musee du
Debarquetement. Op het moment dat we langs het strand liepen kwam
een helikopter van de Franse Marine aanvliegen die geruime tijd
boven het strand bleef hangen en daarna hier landde. Best wel mooi
om te zien. Dit was het moment voor onze paparazzo Edje om dit van
dichtbij op beeld vast te leggen.
Na deze indrukken rijden we verder naar Arromanches 360, dit is een
360 graden bioscoop. Hier zie je de 18 minuten durende film The
Price of Freedom op 9 schermen in een cirkel. Dit is een ware
belevenis, tijdens de film krijg je een beetje indruk van hoe het er
in 1944 aan toe ging. Dit wordt afgewisseld met beelden van
Normandie uit het heden.
We verlaten nu Gold Beach en gaan naar Juno Beach, we beginnen in
Courseulles sur Mer. Als eerste bezoeken we de monumenten bij Centre
Juno Beach, deze staan voor het Canadees museum. We hebben het
museum niet bezocht.
De haven ziet er leuk uit en het dorp bevat nog verschillende
vakwerkhuizen. Buiten dit was er weinig vertier in dit dorpje. Rond
16 uur uur begint het flink te regenen en besluiten terug te rijden
naar St. Aubin sur Mer, onze verblijfplaats deze week. Na een
kwartiertje komen we aan en wachten even tot het stopt met regenen.
Als de lucht op klaart wandelen we wat langs de Boulevard op zoek
naar een restaurantje. Dit was niet zo moeilijk want er was maar een
restaurantje open en we besluiten daar maar naar binnen te gaan. Het
zag er gezellig en knus uit en we bestelden een drankje, de mannen
een koffie en de dames Calvados. We wilden toch weten hoe de
Calvados zou smaken. Ja wat zullen we zeggen, beetje sterk maar het
was te drinken.
Na een aantal drankjes besloten we om hier een hapje te eten. We
bekeken de kaart en zochten wat uit, Bolle en Anita bestelden
mosselen, Edje natuurlijk pasta en Juul iets van tartaar. Bolle
vroeg nog even of de mosselen goed waren, de serveerster zei toen
tres bon. Nou na een goed kwartier kregen we ons eten al geserveerd,
de pasta van Edje was wel te doen en de tartaar van Juul bleek rauw
te zijn maar het smaakte wel. Maar de mosselen die waren het woord
mosselen niet waard, ze waren heel klein en alle mosselen zaten vol
kleine krabbetjes. Ook de frietjes waren niet te eten, het was een
aan elkaar geplakte rommel van vet. De mosselen hebben we ook maar
in de pan gelaten, want we hadden geen zin om ziek te worden.
Toen de serveerster de tafel kwam afruimen hebben we gezegd dat de
mosselen heel slecht waren,we kregen te horen dat de mosselen aan
het seizoen lag en de frietjes was een specialiteit van het huis.
Jaja het zal wel. Verder kregen we geen excuus. We hebben de
rekening maar betaald en zijn vertrokken, hier komen we nooit meer
terug.
Terug naar de auto gewandeld en naar de camping gereden. Vandaag
hebben we maar 67 kilometer afgelegd, maar weer veel gezien en een
hele leuke dag gehad.
Bayeux en Sword Beach - 20 mei 2009
Vandaag gaan we eerst naar de stad Bayeux gelegen op een kleine 25
kilometer vanuit St. Aubin sur Mer. We hebben er zin in en het
zonnetje staat al hoog aan de hemel, dit belooft een mooie dag te
worden.
In Bayeux aangekomen stoppen we eerst bij het Monument van Generaal
Eisenhower, na wat foto's gemaakt te hebben rijden we verder naar
Musee de la Bataille. Hier maken de mannen natuurlijk weer de nodige
foto's van de tanks die voor het Museum staan.
Van daaruit rijden we naar de Bayeux War Cemetery en brengen een
bezoek aan de begraafplaats. Weer zeer indrukwekkend en goed
onderhouden zoals alle andere begraafplaatsen. Het was alleen
moeilijk parkeren bij de begraafplaats, we vonden een plekje achter
de begraafplaats. Maar toen we na een half uurtje terug kwamen stond
er een boze Fransman bij onze auto. Wat bleek nou, we stonden op
privéterrein en ze wilde juist de poort gaan sluiten. Bolle heeft
toen maar excuses gemaakt en zijn we vertrokken. We gaan nu naar het
centrum van Bayeux en parkeren de auto aan Place Charles de Gaulle.
We bregen hier een bezoek aan Cave Didricole Lecornu en proeven hier
van de lekkere drankjes uit de Calvados.
Na een paar flessen likeur gekocht te hebben verlaten we de Cave en
gaan lekker in het park Place Charles de Gaulle op een bankje
zitten.
We wandelen vanuit het park naar de prachtige kathedraal van Bayeux.
De kathedraal moest natuurlijk op de foto vastgelegd worden, maar
zo'n enorm bouwwerk was een hele klus. Vanuit alle richtingen werd
het geprobeerd, uiteindelijk stond de kathedraal dan toch op de
foto.
We maken een wandeling door de stad en bezoeken de markt. We komen
onderweg o.a. langs de oude watermolen en het stadhuis. Bayeux is
een mooie oude stad die in WOII gespaard is gebleven. Rond de middag
genieten we van een lekkere lunch op het terras aan het water bij
Brasserie Reine Mathilde. Een echte aanrader, goed eten voor een
redelijke prijs. Na de lunch wandelen we op ons gemak terug naar de
auto en rijden naar Ranville. In Ranville bezoeken we als eerste
Memorial Pegasus, dit is een heel mooi museum waar heel veel terug
te zien is uit de strijd. Dit Museum is meer dan de moeite waard om
te bezoeken.
We lopen ook nog even naar de plek waar de Gliders zijn geland. Deze
plek is gelegen tussen het Memorial en de huidige Pegasus Bridge.
Als laatste bezoeken we in Ranville de Oorlogsbegraafplaats van het
Gemenebest. Deze begraafplaats is slecht te vinden, maar als je op
de kerktoren afrijdt kom je er vanzelf. Begraafplaats ligt achter de
kerk van Ranville.
Na een hele gezellige indrukwekkende dag rijden we terug naar de
camping. Onderweg doen we nog even boodschappen in Douvres la
Delivrande. Op de camping gekomen installeren we ons op ons terras
in het zonnetje met een koud drankje en genieten nog na van deze
dag. 's Avonds maken we zelf even iets eenvoudigs te eten wat
overigens goed smaakt. Onder genot van een drankje bekijken we nog
even de foto's voor we lekker in ons bedje kruipen.
De invasiestranden Sword Beach, Gold Beach en Juno Beach - 21 mei
2009
Als eerste rijden we vandaag naar Ouistreham, gelegen op Sword Beach.
Het zonnetje schijnt al goed en het is al 14 graden. We beginnen bij
Le Grand Bunker Musee Le Mur. Dit is een enorme bunker van 17 meter
hoog en heeft 5 etages. Deze bunker is een van de mooiste bunkers
die het beeld weergeven van het leven in de bunker ten tijde van
WOII. Vanaf de observatiepost heb je een zeer goed uitzicht op Sword
Beach. Deze bunker heeft op ons allemaal een enorme indruk gemaakt.
Als je een bezoekt brengt aan Normandië moet je zeker een bezoek
brengen aan deze bunker.
Na het verlaten van Le Grand Bunker rijden we naar de haven van
Ouistreham. Brengen hier een bezoek aan de vismarkt en de oude
vuurtoren. We rijden weer verder en stoppen nog even op Sword Beach
bij het Kieffer Monument, ook wel The Flame genoemd.
We rijden een stukje verder en stoppen bij een restaurant aan de
Boulevard in Ouistreham voor een kop koffie. Helaas we moeten verder
zoeken want we konden hier wel eten maar geen koffie drinken ondanks
dat het hele terras leeg was.
We rijden maar door naar Colleville Montgommery, hier is geen
terrasje te vinden. Dan maar een bezoek gebracht aan Blockhaus
Hillman. De bunker was gesloten maar het terrein met het
gangenstelsel hebben we wel bezocht.
We rijden weer verder en komen onderweg lang Musee du Radar in
Douvres la Delivrande. Museum was niks te doen en we hebben hier
alleen even wat foto's gemaakt.
Het is nog vroeg en besluiten nog eens terug te gaan naar
Arromanches op Gold Beach, dit is toch wel een bijzonder plaatsje
met zijn Mulberry haven. We vonden het hier ook heel gezellig aan de
boulevard en het winkelstraatje. Onderweg toch nog ergens een
terrasje gevonden waar ze wel een kopje koffie voor ons hadden,
gelukkig want het caffeinegehalte was al flink gedaald. In
Arromanches aangekomen maken we eerst een wandeling over het strand
langs de Phoenix elementen, van dichtbij zijn dit enorme gevaartes.
Bolle trakteerde ons op een lekker ijsje waar we aan de boulevard op
het muurtje van genieten. We slenteren daarna door het gezellige
winkelstraatje tot we bij een cafeetje gezellige doedelzakmuziek
horen. We besluiten hier wat te gaan drinken op de gezellige
binnenplaats achter het cafeetje.
Na een gezellige middag in Arromanches gaan we weer richting camping
maar onderweg doen we nog even Juno Beach aan. Als eerste stoppen we
in Graye sur Mer en hier worden nog wat foto's gemaakt van o.a een
Churchill tank, vervolgens lopen we door tot het enorme glimmende
kruis op het strand in Courseulles sur Mer. Dit kruis herdenkt de
terugkeer van Generaal de Gaulle op Franse bodem. We rijden ook nog
even naar de haven van Courseulles sur Mer. Hier moest Bolle de
nodige foto's maken, want alles wat met water, schepen of bootjes te
maken heeft moet ook even vastgelegd worden. Een schipper in hart en
nieren.
Nu gaan we terug naar de camping waar we van een lekkere maaltijd
genieten, klaargemaakt door de kok op de camping haha. Vandaag
hebben we 82 kilometer afgelegd met onze chauffeur Bolle en
navigator Edje.
Honfleur - 22 mei 2009
Vandaag is helaas de laatste dag van onze vakantie aangebroken. We
besluiten deze dag nog gezellig met ons viertjes naar Honfleur te
gaan. Het weer is prima, mooie blauwe lucht en het zonnetje schijnt
al lekker.
Om 10.15 uur komen we aan in Honfleur, parkeren de auto aan de
andere kant van het water. We wandelen rustig naar het centrum van
Honfleur. Als eerste komen we langs het Lavoir en van daaruit
bezoeken we Eglise Saint Leonard. Aan deze kerk viel op dat hij vol
duiven en duivestront zit, jammer van zo'n mooie oude kerk.
Na de kerk wandelen we door de smalle straatjes met de
vakwerkhuisjes naar het oude bassin. Bij La Buisquine met
uitzicht op het oude bassin drinken we een lekker kopje cappuccino.
Na de koffie wandelen we weer verder door de oude straatjes met
leuke kleine winkeltjes, galleries en restaurantjes.
We besluiten langs de Boulevard terug te wandelen naar het oude
bassin. We komen eerst langs de oude vuurtoren, wandelen verder
langs het water waar we op afstand een groot Cruiseschip aangemeerd
zien liggen. Het laatste stukje kwamen we langs het mooie grote
park, hier genoot iedereen van het mooie weer.
Terug bij het oude bassin aangekomen zoeken we opnieuw een terrasje
voor een lekker koud Normandisch biertje. Het is hier fantastisch,
de sfeer is goed , zonnetje schijnt heerlijk en het is inmiddels 20
graden. Na ons koude drankje brengen we een bezoek aan de Sainte
Catherine kerk. Deze kerk is geheel van hout gemaakt en de toren
staat los van de kerk. Even later strijken we neer op het terras van
Restaurant Creperie St. Catherine aan het oude bassin. Hier
bestellen we wat te eten. Het duurde vrij lang voor we ons eten
geserveerd kregen maar het was wel lekker, alleen beetje weinig. Na
de maaltijd nog even nagenieten op het terras van de goede sfeer in
Honfleur.
Rond 16.00 uur rijden we terug naar de camping. Op de camping
aangekomen genieten we voor de laatste keer deze vakantie van een
lekker koud drankje op ons terras. 's Avonds trakteren Bolle en Juul
ons ter afsluiting van de vakantie nog op een etentje. Tijdens het
eten hebben we vele leuke en indrukwekkende momenten van de vakantie
opgehaald. Het was zoals altijd weer heel gezellig. Terug bij ons
huisje nog even de tassen ingepakt en op tijd in ons bedje want we
moeten weer fit zijn voor de terugreis.
Terugreis - 23 mei 2009
We vertrekken om 9 uur met tegenzin na een heerlijke vakantie weer
naar huis. De reis verloopt goed en snel. We stoppen nog een aantal
keren om de benen te strekken en voor een hapje en drankje. Voor
Anita ging de reis helemaal snel, ze heeft ongeveer de halve reis
slapend doorgebracht. 's Middags rond koffietijd kwamen we thuis
aan. Ja helaas aan alles komt een eind.
We hebben genoten van een heerlijke vakantie die we mede dankzij
Bolle en Juul mochten beleven. Nog bedankt, we zullen dit niet
vergeten en hopen dit met jullie nog eens over te doen.
» Bekijk op de website
ETiebax alle foto's van Ed en Anita |
